เหมียวได้เล่าประสบการณ์ที่ได้รับการช่วยเหลือจากพระเจ้า เหมียวทำงานไปกับสามีที่ขับรถพ่วง 22 ล้อ ส่งของ ระหว่างสัปดาห์ เธอหวังว่าจะได้มาโบสถ์วันเสาร์ทุกเสาร์ แต่ดูเหมือนเสาร์นี้ตารางจะแน่น เธอได้แต่อธิษฐานขอให้พระเจ้าช่วยเหลือปรับเปลี่ยนตารางงานให้เธอสามารถมาโบสถ์วันเสาร์ได้ ถึงวันศุกร์แล้วเธอกับสามียังอยู่บนรถพ่วง วิ่งบนถนนมิตรภาพ ขึ้นเนินทีพีไอ กำลังจะถึงมวกเหล็ก เธออธิษฐานขอพระเจ้าช่วยและรอการช่วยเหลือว่าพระเจ้าจะช่วยเหลืออย่างไร พอเลยเนิน มวกเหล็ก ปรากฏว่ารถเข้าเกียร์ไม่ได้ สามีพยายามบังคับรถ จนมาจอดที่หน้า อสค.พอได้ และก็เป็นบ่ายวันศุกร์ รถต้องซ่อมเกียร์ และก็ได้ทำให้เธอได้มีโอกาสมาร่วมนมัสการในวันเสาร์นี้ เธอขอบคุณในแผนการที่เดินความเข้าใจของพระเจ้า
อีกเรื่องคือการฝึกงานของลูกสาว ลูกส่งข้อความให้ช่วยหาที่ฝึกงาน เพราเหบือเวลาอีกวันเดียวยังหาที่ฝึกงานไม่ได้เลยลูกสาวจะต้องส่งที่ฝึกงานให้มหาวิยาลัย วันที่ 6 กพ 69 จนเหลืออีกไม่กี่วันก็ยังไม่มีสถานที่ใดตอบรับ เธอบอกลูกว่าใจเย็นๆ ให้อธิษฐานขอพระเจ้าช่วย เธอส่งข้อความขอให้พี่น้อง ช่วยกันอธิษฐาน แล้วลูกสาวก็ตอบมาว่าได้ที่ฝึกงานแล้วที่เชียงราย แต่เธอว่ามันไกล เลยให้ลูกสาวปฏิเสธไป ลูกสาวก็แจ้งมาอีกว่าได้ที่ฝึกงานแล้วเธอถามว่าที่ไหน ลูกสาวบอกว่าที่เดิม แต่เขาเห็นว่าเราปฏิเสธ จึงเสนอให้เราไปฝึกงานที่ สาขา ที่เจาใหญ่ ซึ่งใกล้บ้านของเธอ เธอขอบคุณพรพเจ้าพร้อมลูกสาวด้วยน้ำตา ไม่มีสิ่งหนึ่งสิงใดเป็นไปไม่ได้ นอก็จากพระเจ้าเท่านั้น เธอยืนยันว่า คำสัญญาของพระเจ้าเป็นจริงเสมอ “จงขอแล้วจะได้ จงหาแล้วจะพบ จงเคาะแล้วจะเปิดให้แก่ท่าน”
ธัญวรัตน์ จิตต์นอก(เหมียว)
